აჭარა, რომლის სახელიც შესაძლოა ანტიკური ფესვებიდან მოდიოდეს, საქართველოს სამხრეთ-დასავლეთის კარიბჭეა, მოქცეული შავ ზღვასა და მცირე კავკასიონის ნისლიან მთებს შორის. ეს 2,880 კვ.კმ ფართობის ავტონომიური რესპუბლიკა აერთიანებს ნოტიო სანაპირო დაბლობებსა და 3000 მეტრზე მაღალ მთებს, რაც დრამატულ კლიმატურ კონტრასტებს ქმნის: რბილი ზამთარი და თბილი ზაფხული სანაპიროზე, და თოვლიანი სიჩუმე მთებში.
რეგიონის ისტორია მრავალშრიანია: ძველი კოლხეთის ნაწილი (ძვ.წ. VII-III სს.), რომაული ფორპოსტი (გონიო-აფსაროსი), ბიზანტიური და შემდეგ ოსმალური მმართველობა 1547 წლიდან. 1878 წელს რეგიონი რუსეთის იმპერიას შეუერთდა, ხოლო 1921 წლიდან ავტონომიური სტატუსი მიიღო.
აჭარა რელიგიური ჰარმონიის მაგალითია: მართლმადიდებლური ტაძრები ისტორიული ხის მეჩეთების გვერდით დგას, ბათუმში კი მეჩეთთან და სინაგოგასთან ერთად კათოლიკური ეკლესიაც ფუნქციონირებს.
კულტურულად აჭარა სიცოცხლით სავსეა: ენერგიული ფოლკლორული ცეკვები („განდაგანა“), მრავალხმიანი სიმღერები და ტრადიციული რეწვა. ფესტივალები, როგორიცაა „სელიმობა“ და „კოლხობა“, რეგიონის ისტორიას აცოცხლებს.
აჭარული სამზარეულო გამორჩეულია: ნავის ფორმის აჭარული ხაჭაპური, ცხარე ხარჩო, საცივი და ადგილობრივი კერძები — იახნი და ბორანო, რომლებსაც ქედას ჩხავერის ღვინო ამშვენებს.
ბუნება აქ შთამბეჭდავია: ბათუმის ბოტანიკური ბაღი მსოფლიო ფლორას აერთიანებს; მტირალას ეროვნული პარკი — UNESCO-ს კოლხური ტყეები და ჭარბტენიანი ტერიტორიები — უნიკალურ ეკოსისტემას ქმნის. მაჭახელასა და კინტრიშის დაცული ტერიტორიები ხელუხლებელი ბუნებით გამოირჩევა.
ეს აჭარაა — არა მხოლოდ დანიშნულების ადგილი, არამედ ზღვისა და მთის, მითისა და რეალობის ცოცხალი სიმფონია.
